gün aydın olmayabiliyor bazı sabahlar. uyku üzgünlüğün reklam arası gibi, bittiğinde uyumadan önce ki hal devam edebiliyor. ağlayarak uyuyup uyanmışlığım oldu bi kaç kez müjgan. bilmek istemediği şeyleri bilmek zorunda kalabiliyor insan bazen.
Ah müjgan!
kaçımız üzgün kaçımız üzgün gibi ve kaçımız sadece maske bilmiyoruz artık. gitgide kötüleşiyor matematiğimiz. hiç bi zaman sevmedim rakamları.
bizi birbirimize getirmeyen yolun kaç kilometre olduğu hakkında hiç bi fikrim yok. sen de ne kadar varım, nedir yüz ölçümü sevmenin bilmiyorum. kaç kez kırılır bi kalp, kaç yenilgi, kaç tökezleme, kaç yangın bilmek istemiyorum.
kızma bana müjgan, gözün sevim kızma.
ben kalbimi çıkarıp yerinden kurutmak istiyorum eski fotoğraf albümümün arasında, papatya niyetine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder