nenem kokan ortancalar

ve dahi lezzetsiz sütlaçlar

sonu gelmeyen sabahlar

gece varan kendini bulmalar

özlem

bir fil gibi oturduğunda

soluğu duyulmayan o kalp

atmayı bırakır mı bilmem amma

bi ırmağın yadırgadığı yatağını ikiye ayırdığı doğrudur 

hatıratında gökyüzü taşımayan martıya kanatlarını hissettirdiği de

yine de

engel olamayıp kendine 

bi ağrıyı daha kaydettirdi sözlüğüme

sen gel

son sigara cama mühürlensin

sen gel

dizlerin gelsin