gün aydın olmayabiliyor bazı sabahlar. uyku üzgünlüğün reklam arası gibi, bittiğinde uyumadan önce ki hal devam edebiliyor. ağlayarak uyuyup uyanmışlığım oldu bi kaç kez müjgan. bilmek istemediği şeyleri bilmek zorunda kalabiliyor insan bazen.
Ah müjgan!
kaçımız üzgün kaçımız üzgün gibi ve kaçımız sadece maske bilmiyoruz artık. gitgide kötüleşiyor matematiğimiz. hiç bi zaman sevmedim rakamları.
bizi birbirimize getirmeyen yolun kaç kilometre olduğu hakkında hiç bi fikrim yok. sen de ne kadar varım, nedir yüz ölçümü sevmenin bilmiyorum. kaç kez kırılır bi kalp, kaç yenilgi, kaç tökezleme, kaç yangın bilmek istemiyorum.
kızma bana müjgan, gözün sevim kızma.
ben kalbimi çıkarıp yerinden kurutmak istiyorum eski fotoğraf albümümün arasında, papatya niyetine.
bağzı geceler kızıla çalar gökyüzü ve görünmez penceremden ay ama her sabah mutlaka doğar güneş pencereme ruhuma doğmasa da.
iki kaktüsüm var biri rüzgarda perdeye takılıp düşmekten yorgun diğeri tembelin teki. iğneyi başkasına çuvaldızı kendime diye mi yoksa susuzluğa dayanabiliyorlar diye mi benimleler bilmiyorum müjgan, bunu onlara hiç sormadım kendim de dahil.
ah müjgan!
nasıl da hesapsızça tüketiyoruz soruları ve nasıl katlediyoruz cevapları bilsen bilmekten yorulurdun. oturma odamıza girer gibi girip çıkıyoruz başkalarının hayatlarına ve bundan onur duyuyoruz. çok insan tanımak iyi midir hiç öğrenmedim ben hiç öğrenmek de istemedim. otuzumda beş parmağım yetiyor insanlarımı saymama. oysa kalabalık aileler iyidir derler hep, bir arada olabilmek için, birbirlerinden vazgeçmemek için kan bağını kullanıyorlar oyun gibi. her halukarda sevebilmeyi bilmiyorlar.
karşılıksızlık ne demek bilmiyorlar müjgan...
sesimle yazmak istediğim oluyor da bazen parmaklarımın hızına yetişemiyor müjgan af...
iki kaktüsüm var biri rüzgarda perdeye takılıp düşmekten yorgun diğeri tembelin teki. iğneyi başkasına çuvaldızı kendime diye mi yoksa susuzluğa dayanabiliyorlar diye mi benimleler bilmiyorum müjgan, bunu onlara hiç sormadım kendim de dahil.
ah müjgan!
nasıl da hesapsızça tüketiyoruz soruları ve nasıl katlediyoruz cevapları bilsen bilmekten yorulurdun. oturma odamıza girer gibi girip çıkıyoruz başkalarının hayatlarına ve bundan onur duyuyoruz. çok insan tanımak iyi midir hiç öğrenmedim ben hiç öğrenmek de istemedim. otuzumda beş parmağım yetiyor insanlarımı saymama. oysa kalabalık aileler iyidir derler hep, bir arada olabilmek için, birbirlerinden vazgeçmemek için kan bağını kullanıyorlar oyun gibi. her halukarda sevebilmeyi bilmiyorlar.
karşılıksızlık ne demek bilmiyorlar müjgan...
sesimle yazmak istediğim oluyor da bazen parmaklarımın hızına yetişemiyor müjgan af...