kuş sesleri kesiyor gecenin ulumasını
müjgan bu son yağmurlarına tutuluyor bilmem kaçıncı kez
ve tekrar tekrar sidar
aksimin isi çöküyor sabahın çiğine 
sabrın meyvesi çürümeye nazır
üzüntünü rastalıyor parmak uçlarım

gönlümle ördüğüm hırka üzerine olsundur.