bi sabah uyandığında beni sevdiğini farkedebilmen için dua ederek uykusuz kaldığım gecelerim oldu. sonra aynı gecelere heybetli bi küfrün oturdu, kalkmak bilmedi. sonra zaten geceler gündüzlerle yer değiştirdi.
üzüldüğümü, alıştığımı, özlediğimi ve durduğumu farkettim.
durmak çok başka bişi müjgan. hele dururken üzülmek, alışmak ve özlemek.. ömrün gidiyor müjgan ömrün gidiyor da 'dur' diyemiyorsun. öylesi oynamaya başlıyor izlediğin film, öylesine dönüyor plak, aynı yere takılıp kalmış ayraç, içilmeden kalmış kahve fincanda çay demlikte, yemek bir eylem değil artık.
gönlün terazisi şaşkın, pusulanın yönü kırık.
Ah müjgan! 
sonralar da bir gün ruhumun bileğini kestim. baktım, hiç bir şey aynı değil..